Muscymol - Wersja do druku +- Dopal.org - Forum Dyskusyjne o Używkach i RC (https://dopal.org) +-- Dział: Chemicznie (https://dopal.org/forumdisplay.php?fid=25) +--- Dział: Pozostałe środki (https://dopal.org/forumdisplay.php?fid=34) +--- Wątek: Muscymol (/showthread.php?tid=6360)

Muscymol - Bortak42 - 31.01.2026 Nazwy: Muscymol, Agaryna, Panteryna, Kwas pirobotenowy, β-Toksyna, 5-aminometyloizoksazol-3-ol, 3-Hydroksy-5-aminometyloizoksazol Wzór chemiczny: C4H6N2O2 Masa molowa: 114.104 g·mol−1 https://en.wikipedia.org/wiki/Muscimol https://pl.wikipedia.org/wiki/Muscymol https://pl.wikipedia.org/wiki/Kwas_ibotenowy https://en.wikipedia.org/wiki/Ibotenic_acid Muscymol (znany również jako agaryna, panteryna lub kwas pirobotenowy) to organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów, substancja psychoaktywna, pochodna izoksazolu. Jest selektywnym i ortosterycznym agonistą receptora GABA-A. Działa jako depresant, a w wyższych dawkach to już w zasadzie deliriant i jest wtedy toksyczny. Występuje w wielu muchomorach. Jest jedną z głównych substancji występujących naturalnie w muchomorze czerwonym (Amanita muscaria) i innych grzybach z rodziny muchomorów.  Jest to alkaloid 3-hydroksyizoksazolowy, strukturalnie blisko spokrewniony z neuroprzekaźnikiem kwasem γ-aminomasłowym (GABA). Muscymol, znany również chemicznie jako 5-aminometyloizoksazol-3-ol, jest konformacyjnie ograniczonym analogiem GABA. Związek ten jest szeroko stosowany jako ligand i agonista receptora GABA-A w badaniach naukowych. Muscymol to silnie psychoaktywny alkaloid występujący głównie w muchomorze czerwonym i plamistym. Działa jako selektywny agonista receptora GABA-A, wywołując efekty halucynogenne, sedatywne, uspokajające, przeciwlękowe oraz wizje przypominające świadome śnienie. Jest uważany za toksyczny, a jego spożycie może prowadzić do poważnych zatruć, mimo że śmiertelne przypadki są rzadkie.  Powiązany związek i inny ważny składnik i alkaloid muchomora czerwonego, który również w nim naturalnie występuje obok muscymolu – kwas ibotenowy – jest prolekiem muscymolu.  Naturalne występowanie: Głównymi naturalnymi źródłami muscymolu są grzyby z rodzaju muchomorowatych (Amanita), takie jak Amanita muscaria (muchomor czerwony) i Amanita pantherina (muchomor plamisty). Jest on produkowany w grzybach wraz z muskaryną (która występuje w śladowych ilościach i nie jest aktywna), muskazonem i kwasem ibotenowym. W przypadku Amanita muscaria warstwa tuż pod skórką kapelusza zawiera najwięcej muscymolu, a zatem jest najbardziej psychoaktywną częścią. Występuje w muchomorze plamistym (0,3% suchej masy) i w muchomorze czerwonym (0,19% suchej masy), ale może powstać też w wyniku dekarboksylacji kwasu ibotenowego, którego zawartość w muchomorach jest znacznie większa. Użycie i efekty: Doustna dawka progowa muscymolu wynosi około 6 mg, podczas gdy zakres dawek psychoaktywnych wynosi od około 8 do 15 mg. Już 1 g suszonych grzybów Amanita muscaria może zawierać taką ilość muscymolu, chociaż siła działania jest bardzo różna w zależności od grzyba. Muscymol jest silnym i selektywnym ortosterycznym agonistą receptorów GABA-A i wykazuje działanie uspokajająco-nasenne, depresyjne i halucynogenne (działa też trochę jako słaby deliriant). Halucynacje po nim wywołane są bardzo podobne do halucynacji po lekach-Z jak np. zolpidem i mają charakter lekko deliryczny. W ogóle w działaniu jest dość podobny do zolpidemu w wielu aspektach co ciekawe, także jakieś podobieństwo jest. W różnych badaniach stwierdzono, że skutki działania muscymolu u ludzi obejmują uspokojenie, relaksację, zmniejszenie lęku, poprawę nastroju, sen i bogate sny. Efekty wizualne wywołane spożyciem muscymolu przypominają wizje hipnagogiczne, a sam stan odurzenia określany jest jako podobny do świadomego śnienia. W wyższych dawkach muscymol działa jako silny deliriant i jest mocno toksyczny. W przypadku wyższych dawek mogą wystąpić zawroty głowy, brak koordynacji, trudności z mówieniem, zaburzenia uwagi, skupienia i koncentracji, zaburzenia uczenia się, dezorientację, utratę apetytu, stymulację, pobudzenie, efekty halucynogenne, echo-podobne pseudohalucynacje (wzrokowe i słuchowe), żywe halucynacje, psychozę, majaczenie, czyli delirium - działanie deliryczne, drgawki, a nawet śpiączka i śmierć. Fizyczne skutki zatrucia muscymolem, czyli przedawkowania go mogą obejmować między innymi drgania mięśni, zaczerwienienie twarzy, nieznaczne podwyższenie ciśnienia krwi, nudności, wymioty, ból brzucha i biegunkę. Zgłaszano, że do skutków ubocznych należą zmęczenie, brak aktywności oraz ból głowy i migrena.  Muscymol może zwiększać poziom prolaktyny i hormonu wzrostu. Muscymol przeszedł I fazę badań klinicznych w leczeniu padaczki, ale badanie zostało przerwane. Muscymol wykazał potencjał jako lek przeciwdrgawkowy, blokując napady drgawkowe wywołane różnymi lekami w modelach zwierzęcych bez powodowania znaczącej toksyczności w dawkach terapeutycznych. Muscymol wykazuje zależne od dawki działanie, przy czym większe dawki prowadzą do znaczących, ale odwracalnych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Uważa się, że dawka muscymolu potencjalnie śmiertelna dla ludzi wynosi 90 mg, co stanowi 15-krotność jego progowej dawki czynnej wynoszącej 6 mg. Kwas ibotenowy, prolek muscymolu, jest aktywny w dawkach doustnych u ludzi wynoszących od około 20 do 100 mg. Uważa się, że około 10 do 20% kwasu ibotenowego ulega przekształceniu w muscymol po dekarboksylacji. Kwas ibotenowy (inaczej premuscymol) jest znacznie bardziej toksyczny niż sam muscymol i oprócz tego, że metabolizuje się do muscymolu, to sam w sobie działa na organizm i jest aktywny i mocno toksyczny dla organizmu i wywołuje silne szkodliwe i neurotoksyczne działanie w organizmie. Kwas ibotenowy jest silnie neurotoksyczny, w tym nie tylko silnie pośrednio neurotoksyczny, ale też silnie bezpośrednio neurotoksyczny. Wpływ muscymolu na sen różni się od wpływu powszechnie stosowanych allosterycznych modulatorów receptorów GABA-A dodatnich, takich jak benzodiazepiny i leki z grupy Z, które mogą zakłócać sen pomimo poprawy czasu zasypiania i jego długości. Wykazano również, że muscymol wydłuża fazę REM snu.  Farmakodynamika: Muscymol działa jako silny, pełny agonista receptora GABA-A. Jest również silnym, częściowym agonistą receptora GABAA-ρ i słabym inhibitorem wychwytu zwrotnego GABA. Lek jest nieaktywny w stosunku do receptora GABA-B, ale jest substratem aminotransferazy GABA (GABA-T). Muscymol wywiera swoje działanie głównie poprzez aktywację receptora GABA-A. Różni się on znacznie od leków takich jak benzodiazepiny i barbiturany, ponieważ jest ortosterycznym agonistą receptora GABA-A, a nie modulatorem allosterycznym receptora GABA-A. W przeciwieństwie do GABA, muscymol przenika barierę krew–mózg i w związku z tym działa ośrodkowo. Muscymol jest silnym, pełnym agonistą receptorów GABA-A, aktywującym receptor głównego neuroprzekaźnika hamującego mózgu, kwasu γ-aminomasłowego (GABA). Muscymol wiąże się z tym samym miejscem w kompleksie receptorów GABA-A co sam GABA, w przeciwieństwie do innych leków GABAergicznych, takich jak barbiturany, benzodiazepiny i leki z grupy Z, które oddziałują z odrębnymi miejscami allosterycznymi. Receptory GABA-A są szeroko rozpowszechnione w mózgu, dlatego po podaniu muscymolu zmienia on aktywność neuronalną w wielu obszarach, w tym w korze mózgowej, hipokampie i móżdżku. Naśladując GABA, muscymol aktywuje te receptory, co prowadzi do otwarcia kanałów chlorkowych i późniejszej hiperpolaryzacji neuronów. Powoduje to zmniejszenie pobudliwości neuronów, co jest kluczowe dla utrzymania równowagi między pobudzeniem, a hamowaniem w ośrodkowym układzie nerwowym. Muscymol jest preferencyjnym agonistą stosunkowo małej populacji receptorów GABA-A zawierających podjednostkę δ i wykazano, że receptory te w znacznym stopniu przyczyniają się do jego działania. W przeciwieństwie do muscymolu, benzodiazepiny i leki z grupy Z nie aktywują receptorów GABA-A zawierających podjednostkę δ. Z drugiej strony wiadomo, że alkohol selektywnie wzmacnia pozasynaptyczne receptory GABA zawierające podjednostkę δ, analogicznie do muscymolu. Metabolizm: Muscymol nie jest metabolizowany przez organizm człowieka i wydalany jest w postaci niezmienionej. Substancja nie jest metabolizowana i wydalana jest z organizmu w postaci niezmienionej.  Interakcje: Działanie i efekty muscymolu mogą być nasilone przez benzodiazepiny, takie jak diazepam. Zarówno muscymol, jak i benzodiazepiny są agonistami receptorów GABA-A, działają synergicznie i wzmacniają wzajemnie swoje działanie. Historia: Historycznie muchomor czerwony był stosowany przez ludy syberyjskie jako enteogen. Muscymol został po raz pierwszy wyizolowany z muchomora czerwonego i odkryty w 1964 roku. Przeprowadzono ograniczone badania kliniczne nad jego potencjalnym zastosowaniem farmaceutycznym w wielu dziedzinach, takich jak leczenie padaczki. Ponadto opracowano analogi i pochodne muscymolu, takie jak selektywny agonista receptora GABA-A, gaboksadol (THIP; LU-2-030) i selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego GABA, tiagabina (Gabitril), jako leki farmaceutyczne. Tak, ten lek przeciwpadaczkowy tiagabina, o którym zresztą już wcześniej pisałem wątek na forum. Muscymol i grzyby Amanita muscaria były historycznie rzadko używane jako substancje psychoaktywne. Jednak w połowie lat dwudziestych XXI wieku stosowanie tych substancji, w tym rekreacyjne stosowanie w celu uzyskania efektów halucynogennych i mikrodawkowanie w celu uzyskania rzekomych korzyści terapeutycznych, zyskało na popularności. Najczęściej podawanym powodem terapeutycznym ich stosowania jest poprawa snu. Do tej pory muscymol nigdy nie został zatwierdzony jako lek farmaceutyczny do jakiegokolwiek zastosowania na świecie. Muscymol pojawił się w Internecie jako RC w 2023 roku. Stan prawny: Muscymol nie jest substancją kontrolowaną i nie podlega regulacjom w większości krajów świata, w tym w większości Stanów Zjednoczonych i Europy. W Polsce muscymol i kwas ibotenowy (prolek muscymolu) są od 2024 roku uznawane w Polsce za nowe substancje psychoaktywne. Ich posiadanie i sprzedaż jest nielegalna.  Droga podania: Muscymol jest zazwyczaj przyjmowany doustnie, ale może być również palony. Czas działania: Zaczyna działać w czasie od 30 minut do 2 godzin (szczyt 1–3 godziny). Maksymalne efekty występują po 1–3 godzinach od przyjęcia doustnego. Efekty działania substancji trwają od 4 do 8 godzin, ale mogą trwać nawet do 24 godzin. Dawkowanie: 8-15 mg (doustnie) Substancja jest obecnie dostępna na rynku w formie czystej i wyizolowanej, w tym u wielu chińskich sprzedawców RC i można ją kupić. Występuje na rynku w postaci chlorowodorku.