SR-17018 - Wersja do druku +- Dopal.org - Forum Dyskusyjne o Używkach i RC (https://dopal.org) +-- Dział: Chemicznie (https://dopal.org/forumdisplay.php?fid=25) +--- Dział: Opioidy/Opiaty (https://dopal.org/forumdisplay.php?fid=50) +--- Wątek: SR-17018 (/showthread.php?tid=6361)

SR-17018 - Bortak42 - 01.02.2026 Nazwy: SR-17018, SR17018, SR-17, SR17, SR, 5,6-dichloro-3-[1-[(4-chlorofenylo)metylo]piperydyn-4-ylo]-1H-benzimidazol-2-on Wzór chemiczny: C19H18Cl3N3O Masa molowa: 410.72 g·mol−1 https://en.wikipedia.org/wiki/SR-17018 https://www.reddit.com/r/recoverywithoutAA/comments/1pkmhck/my_experience_using_sr17018_while_getting_off_7oh/ SR-17018, znany również nieoficjalnie jako SR-17 lub po prostu SR, to atypowy opioid i atypowy, czyli nietypowy modulator receptora opioidowego o nietypowym działaniu i efektach. Należy do grupy opioidów atypowych. SR-17018 działa jako stronniczy częściowy agonista receptora opioidowego μ (MOR), wykazując silną selektywność w zakresie aktywacji sygnalizacji białka G w porównaniu z rekrutacją β-arrestyny2. W badaniach na zwierzętach wykazuje działanie przeciwbólowe, ale powoduje mniejszą depresję ośrodka oddechowego, mniejsze uzależnienie i mniejszy rozwój tolerancji niż konwencjonalne opioidy. Co więcej, zastąpienie konwencjonalnych opioidów, takich jak morfina, SR-17018 może odwrócić tolerancję na leki przeciwbólowe i stłumić objawy odstawienia u gryzoni. Istnieją jednak sprzeczne wyniki badań dotyczące tolerancji na leki przeciwbólowe i depresji oddechowej. Lek nie został formalnie przebadany na ludziach, co sugeruje nieznany profil bezpieczeństwa. SR-17018 został po raz pierwszy opisany w literaturze naukowej przez Laurę Bohn i jej współpracowników w 2017 roku, także jest to bardzo nowa substancja, która powstała i została opisana dopiero kilka lat temu. Absolutna nowość. Inne RC zazwyczaj powstały wiele dekad temu (często w latach 60, czy 70 XX wieku lub znacznie wcześniej) i po tych wielu dekadach dopiero zostały wyciągnięte przez kogoś z szafy i pojawiły się na rynku, ale w rzeczywistości istniały tak naprawdę od bardzo dawna i nikt nie tworzył tak naprawdę niczego nowego, a tutaj sytuacja jest inna, bo to jest akurat faktycznie bardzo nowa substancja i zaraz bardzo niedługo później po tym jak tylko powstała została wprowadzona na rynek RC. W 2023 roku SR pojawił się w internecie jako RC. Następnie, w 2024 roku, dyskusje na temat SR-17018 w serwisie społecznościowym Reddit drastycznie wzrosły. Chociaż technicznie SR-17018 jest nowym opioidem, mówi się, że ma zupełnie inne działanie niż inne opioidy, na przykład wywołuje minimalną euforię. Zamiast być stosowanym rekreacyjnie, SR-17018 jest zazwyczaj stosowany przez użytkowników w celu zapobiegania objawom odstawienia opioidów i ułatwienia zaprzestania ich przyjmowania w kontekście uzależnienia od opioidów. Struktura chemiczna: SR-17018 jest różnie opisywany jako piperydynylobenzimidazolon, piperydyno-benzimidazol lub pochodna N-benzylopiperydyno-4-benzimidazolonu. Jest strukturalnie spokrewniony z nowymi opioidami badawczymi, takimi jak brorfina. Właściwości: SR-17018 jest silnie lipofilowy (lipofilny), czyli dobrze rozpuszcza się w tłuszczach i charakteryzuje się bardzo słabą rozpuszczalnością w wodzie. Analogi: Analogi SR-17018 obejmują m.in. brorfinę, SR-14968, SR-15098, SR-15099, SR-16435, Muzepan1 i Muzepan2. Synteza: Opisano syntezę chemiczną SR-17018. Historia: SR-17018 został stworzony i opatentowany w 2016 roku i po raz pierwszy opisany w literaturze naukowej przez Laurę Bohn i współpracowników ze Scripps Research Institute w Jupiter na Florydzie w 2017 roku. Lek został odkryty jako RC w Internecie w 2023 roku. Analogi takie jak brorfina i SR-14968 również zostały znalezione jako RC. Mówi się, że brorfina nie jest popularna wśród użytkowników rekreacyjnych, ponieważ wywołuje niewielką euforię, ale podobno nadal ma potencjał wywoływania ciężkiej depresji oddechowej. W 2024 roku dyskusja na temat SR-17018 na portalu społecznościowym Reddit nagle dramatycznie wzrosła, a lek stał się nieformalnym i pozamedycznym leczeniem odstawienia opioidów i objawów odstawienia. Użycie pozakliniczne: SR-17018 wyłonił się wyraźnie kilka miesięcy temu jako RC i był szeroko omawiany w Internecie, na przykład na stronie społecznościowej Reddit. Pojawiła się szczegółowa dokumentacja leku online, na przykład protokoły stosowania i doświadczenia. Anegdotycznie donoszono, że lek ten ma bardzo różne efekty w porównaniu z innymi opioidami. Zamiast wywoływać euforię, SR-17018 jest stosowany, aby pomóc osobom uzależnionym odstawić opioidy, zapobiec odstawieniu opioidów i zmniejszyć tolerancję na opioidy. Był stosowany w celu ułatwienia odstawienia szerokiej gamy opioidów, w tym fentanylu, heroiny, metadonu, buprenorfiny, opioidów na receptę, syntetycznych opioidów, takich jak nitazeny i także również kratomu, między innymi. Mówi się, że sam SR-17018 wywołuje minimalną euforię lub analgezję, w przeciwieństwie do konwencjonalnych opioidów. Ryzyko związane z SR-17018 wiąże się z przypadkowym przedawkowaniem opioidów po zmniejszeniu tolerancji; odnotowano co najmniej jeden przypadek śmiertelny z tego powodu. Nie twierdzi się, że lek ten ma na celu rozwiązanie problemu uzależnienia od opioidów o podłożu psychologicznym, a ma jedynie na celu leczenie uzależnienia fizycznego od opioidów. Badania: Agoniści MOR z przewagą białka G, tacy jak SR-17018, mają potencjalne zastosowania medyczne jako środki przeciwbólowe w leczeniu bólu i jako substytuty typowych opioidów w leczeniu uzależnienia od opioidów i zespołu odstawiennego. Nadal jednak nie jest jasne, czy agoniści MOR z przewagą białka G, tacy jak SR-17018 i olicerydyna, są rzeczywiście klinicznie korzystni w porównaniu z konwencjonalnymi agonistami MOR. SR-17018 został oceniony jedynie w badaniach przedklinicznych i nie był formalnie badany na ludziach. Ulepszone analogi SR-17018 są badane przez Laurę Bohn i jej współpracowników od grudnia 2025 roku. Farmakodynamika: SR-17018 działa jako stronniczy częściowy agonista receptora opioidowego μ (MOR), wykazując silną selektywność w zakresie aktywacji sygnalizacji białka G w porównaniu z rekrutacją β-arrestyny2. Aktywacja β-arrestyny2 może przyczyniać się do tolerancji na opioidy, choć nie jest to jedyny mechanizm tolerancji na te leki. SR-17018 wykazuje uderzająco odmienny profil fosforylacji MOR od innych agonistów MOR częściowych i całkowitych. Stwierdzono, że SR-17018 działa jako niekonkurencyjny agonista MOR z prawie nieodwracalnym wiązaniem z receptorem, co skutkuje trwałą sygnalizacją białka G. Jednakże antagoniści receptora MOR, tacy jak nalokson, mogą nadal w pełni odwrócić stymulację receptora MOR przez SR-17018, a zatem SR-17018 nie jest nieprzezwyciężalnym agonistą receptora MOR. Odkrycia te sugerują, że SR-17018 oddziałuje z miejscem allosterycznym receptora MOR, ułatwiając sygnalizację białka G, jednocześnie pozwalając receptorowi zachować wrażliwość na antagonistów w miejscu ortosterycznym. Istnieją silne dowody na interakcję SR-17018 z miejscem allosterycznym receptora MOR, a jego mechanizm aktywacji receptora MOR in vivo może być głównie niekompetycyjny, ale wydaje się, że SR-17018 oddziałuje zarówno z tym miejscem allosterycznym, jak i z miejscem ortosterycznym receptora MOR. Z drugiej strony, SR-17018 może antagonizować pewne efekty indukowane przez morfinę in vivo, co sugeruje możliwą konkurencyjną interakcję receptora MOR. Oszacowano, że okno terapeutyczne u myszy, czyli iloraz depresji oddechowej i analgezji (działanie przeciwbólowego), wynosił 26 do 105 dla SR-17018, w porównaniu do 5 do 21 dla morfiny i 2 do 5 dla fentanylu. Konwencjonalne opioidy, takie jak morfina, wywołują silne zachowania swędząco-drapiące, SR-17018 i buprenorfina powodują jedynie łagodne tego typu efekty, co sugeruje niską skuteczność aktywacji receptora MOR. Chociaż donoszono, że SR-17018 powodował bardzo niewielką depresję oddechową u myszy, późniejsze badanie z zastosowaniem podania doustnego zamiast dootrzewnowego, przy czym ten pierwszy charakteryzował się większą biodostępnością, nieoczekiwanie wykazało znaczną depresję oddechową po podaniu leku, czyli może ona zachodzić w rzeczywistości zachodzić częściej i łatwiej niż się początkowo wydawało. SR-17018 wywoływał mniejszą tolerancję na analgezję niż inni agoniści receptora MOR u myszy. Podczas gdy morfina i oksykodon wywoływały silną tolerancję w teście gorącej płyty z przewlekłym podawaniem, SR-17018 nie wywoływał żadnej lub jedynie niewielką tolerancję w tym teście, w zależności od dawki. Ponadto, podczas gdy morfina powodowała odczulenie MOR w szarej okołowodociągowej (PAG), kluczowym obszarze mózgu zaangażowanym w działanie przeciwbólowe agonistów MOR, SR-17018 nie powodował odczulenia. Pomimo wcześniejszych ustaleń, przerwanie podawania zarówno morfiny, jak i SR-17018 powodowało objawy odstawienia u myszy, chociaż były one słabsze w przypadku SR-17018 w porównaniu z morfiną. Ponadto nalokson mógł wywołać objawy odstawienia u myszy leczonych SR-17018, chociaż były one mniej nasilone niż w przypadku innych agonistów MOR. Przewlekłe podawanie morfiny powoduje u myszy tolerancję krzyżową na działanie przeciwbólowe SR-17018, która jest taka sama jak w przypadku morfiny. Sugeruje to, że SR-17018 korzysta z tej samej puli receptorów MOR co morfina, aby wywołać działanie przeciwbólowe. Stwierdzono, że SR-17018 wykazywał niską skuteczność aktywacyjną w wybranych szlakach sygnałowych receptora MOR, podczas gdy klasyczne opioidy, takie jak morfina, fentanyl, metadon i oksykodon, wykazywały wyższą skuteczność. Naukowcy zasugerowali, że niska maksymalna aktywacja receptora lub częściowy agonizm o niższej skuteczności może wyjaśniać nietypowe efekty stronniczych agonistów receptora MOR, takich jak SR-17018, a nie stronniczy agonizm. Wyniki te zostały następnie ponownie przeanalizowane i zakwestionowane przez innych badaczy. W każdym razie dokładne mechanizmy leżące u podstaw nietypowych efektów SR-17018 pozostają niejasne. Na przykład mogą być one związane z preferencją białka G nad β-arestynę2 lub z różnicami w sygnalizacji pośredniczonej przez białko G. SR-17018 wywołuje efekty nagradzające, co oceniono na podstawie warunkowej preferencji miejsca (CPP) u gryzoni. Jego efekty nagradzające w tym teście były porównywalne do efektów morfiny. Oprócz efektów nagradzających, SR-17018 wywołuje u gryzoni umiarkowaną hiperlokomocję, choć w znacznie mniejszym stopniu niż morfina lub fentanyl. Dodanie SR-17018 do morfiny u gryzoni osłabia hiperlokomocję wywołaną morfiną, jednocześnie zwiększając skuteczność przeciwbólową u myszy. W przeciwieństwie do morfiny i fentanylu, SR-17018 nie wywołuje uczulenia lokomotorycznego przy przewlekłym podawaniu.  Farmakokinetyka: Przebadano farmakokinetykę SR-17018 u gryzoni. U myszy lek jest aktywny po podaniu doustnym, wykazując 69% biodostępności, okres półtrwania eliminacji wynosi około 6 godzin, a jego efektywna biodostępność po podaniu doustnym jest większa niż po podaniu dootrzewnowym u myszy. Jego okres półtrwania u myszy jest dłuższy niż w przypadku morfiny lub oksykodonu. Podobnie, jego czas działania jest dłuższy niż w przypadku morfiny lub fentanylu u myszy. Początek działania: 1-2 godziny Czas działania: Substancja zaczyna działać po około 1-2 godzinach. Okres półtrwania substancji wynosi około 6 godzin. Droga podania: doustnie  Dawkowanie: W zależności od tolerancji na opioidy i stopnia uzależnienia fizycznego różne, ale może być to, np. dawka 60 mg doustnie podawana 2 razy dziennie u kogoś kto odstawia opioidy i według subiektywnych opinii efekty tłumienia objawów odstawiennych opioidów mogą być dobre przy takim trybie podawania substancji. Substancja jest obecnie dostępna na rynku RC i można ją kupić. Substancja występuje na rynku w postaci chlorowodorku.