Witam w nowej serii wątków, gdzie półnaukowo będziemy sobie rozwiązywać zagadki - czy to bezczelny vendor was oszukał, chemik jest idiotą, a może wina leży zupełnie gdzie indziej... W tym skromnym materiale skupimy się na stymulantach. A powodów dla których rzeczone nie działają na was tak, jakbyście sobie tego życzyli jest kilka.

W pierwszej kolejności, pozwolę powiedzieć sobie o metamfetaminie, bo tutaj mamy jeden bardzo konkretny powód tego, dlaczego sorty tak bardzo się od siebie różnią.


Co jakiś czas w wątkach dotyczących metamfetaminy trafiam na opinie pokroju „na mnie nie działa”, „sam speed” i tym podobne. Sytuacja ta ma konkretną przyczynę i bynajmniej nie chodzi wyłącznie o czystość czy jakość konkretnego sortu, a głównie o stosunek izomerów w produkcie, który wynika z metody jego syntezowania.

Metoda syntezy:
Istnieją dwie główne metody otrzymywania metamfetaminy. Pierwszą jest synteza z efedryny, z której otrzymujemy prawie czysty d-izomer. Drugą jest synteza z fenyloacetonu, w wyniku której powstaje racemat, czyli mieszanina d- i l-izomeru.

- d-izomer(dekstrometamfetamina) - stymuluje w głównej mierze układ nagrody odpowiadający za satysfakcję, dobre samopoczucie, większą chęć do interakcji, gadatliwość, odwagę, zwiększenie libido.
- l-izomer(lewometamfetamina) - działa dużo silniej na noradrenalinę, czyli neuroprzekaźnik odpowiadający za pobudzenie fizyczne, napięcie, a znacznie mniej euforii i satysfakcji Lewometamfetamina działa bardzo mocno obwodowo i już podczas brania uświadczyć możemy kardiojazd czy drżenia rąk. l-izomer ma znacznie dłuższy czas półtrwania w kontekście obwodowym, co tłumaczy, że jeszcze 12 godzin po zażyciu serce dudni jak benzowrak spadający ze schodów.

Metamfetaminą powszechnie uznawaną za tę lepszą jest dekstrometamfetamina, oczywiście ze względu na swoje działanie euforyczne. Tutaj dochodzimy do sedna problemu. Prekursory do syntezy dekstrometafetaminy są pod ścisłą kontrolą. Trzeba biegać po aptekach i kupować leki zawierające efedrynę/pseudoefedrynę, albo zatrudniać do tego hordy ćpunów. Prekursory do racematu, czyli właśnie fenyloaceton można zsyntezować z ogólnodostępnych chemikaliów przemysłowych. To jest powód dla którego większość dużych laboratoriów przerzuciła się właśnie na niego.

(To, że są mniej ważne, nie oznacza, że są nieważne)

Set and Setting:
Układ nagrody reaguje na nowe rzeczy. Jeśli po raz setny bierzesz przy tym samym biurku, przy tej samej muzyce ten sam towar, to mózg interpretuje to jako codzienną rutynę. Ciekawostką jest, że w takich sytuacjach szukamy najkrótszej drogi do dopaminy, co najczęściej kończy się na całonocnej patologicznej masturbacji do okropnych rzeczy (Wszyscy mamy swoje tajemnice ).