Brałem amfe i paliłem kanna, miałem na okno coś założone żeby ciemno było w dzień nawet , siedziałem na krześle i przyjaralem kannabonoida a telefon był pod ładowarka

Kiedy zasnąłem to telefon leżał na spodniach, obudziłem się to zleciał, wystraszyłem się zacząłem go szukać , wkręciła mi się psychoza że sanitariusze w noktowizorach po mnie przyszli i lasso chcieli mnie za nogi wyciągnąć a to telefon z kablem o nogi zahaczył 

Złapałem gdzieś jakimś cudem wiatrak za kabel taki mniejszy na stół - zacząłem napierdalać tym wiatrakiem w kółko, mówię będę nieprzewidywalny walka trwała dobre 7 minut po tym czasie uklaknalem na kolana i prosiłem żeby zabrali mnie normalnie do psychiatryka nie za nogi, kiedy w końcu jakimś cudem dotarłem do drzwi i pojawiło się światło wyjebalem do kuchni i siedziałem tam z dobrą godzinę cały się trzęsłem i byłem spocony 

Ściany całe podrapane, żyrandol wisiał na kablu, telefon rozwalony, firanki pozrywane, wiatrak rozwalony.

Akurat nawet podczas dłuższych ekscesów (koło 60+ godzin bez snu) schiz za wielu nie uświadczałem. Co najwyżej krzaki w półmroku poranka wyglądały jak ludzie, obraz falował, losowe plamy kolorów się pojawiały, były jakieś omamy słuchowe - myślałem, że jakiś domownik coś ode mnie chce i właściwie to tyle... Trochę na szczęście, trochę niestety, bo chciałbym poznać tych "shadow people", ale ewidentnie nie mam tendencji schizowych. "Najstraszniejsze" co mi się uroiło to, że "oni wiedzą" i trzeba dokładnie sprzątnąć warsztat i schować go a jako, że organizm był już mocno wyczerpany to ciężko było cokolwiek z tym zrobić.

Byłem przez jakiś czas świadkiem wielkiego spisju światowego, gdzie obywatele byli inwigilowani przez czytanie w myślach za pomocą fal 5G xD