No, na kiblu trochę słabo umierać. Wypadałoby najpierw dokończyć to co się robi, podmyć dupę i ewentualnie dopiero wtedy umierać.

doxyou a skąd mamy pewność, że on ogólnie o to dba?

Nie bałam się śmierci do czasu, aż nie znalazłam powodu by żyć. Myślałam, że jestem gotowa przywitać kostuche niczym starego znajomego i odejść bez żalu, jednak nie w tym momencie. Jeszcze nie osiągnęłam swojego Peaku życiowego, wszystko przede mną i nie jestem gotowa na zgona 

samej śmierci jako takiej się nie boje, ale boje się nagłej śmierci przez którą nie zdąże się pożegnać z bliskimi i rodziną

Śmierć to jakby cześć życia i skoro trzeba jej doświadczyć to nie widzę powodu by się jej obawiać.
A biorąc pod uwagę,  że wraz z nią znika wszystko to co czuję, to mógłbym postrzegać ją jako coś pozytywnego mając chujowy bilans odczuć w życiu. 
Także nie, nie boję się śmierci.

samej śmierci jako takiej się nie boje, ale boje się nagłej śmierci przez którą nie zdąże się pożegnać z bliskimi i rodziną

Wytlumacz mi co dalo by ci takie pozegnanie ?  Bo moim zdaniem jak zyjesz tak by nie zalowac niczego to nie ma potrzeby sie "zegnac". Dodatkowy bagaz emocji dla bliskich, jestem ciekaw

Epsiakos 
W ogóle nie ma potrzeby się żegnać. 
Bez względu na to jak żyjesz. 
Ta romantyczna chwila w której żegnasz się z otaczającymi cię bliskimi i wydajesz ostatnie tchnienie to teatr dla naiwnych.