(Pytanie nie dotyczy duchów w sensie "bajkowym" tylko dopuszczenia istnienia bytów poza zakresem ludzkich zmysłów)

Skłaniam się ku niewierze, jednak jako dziecko miałem kilka dziwnych "zwidów", których za chuja nie jestem w stanie pojąć, bo serio coś widziałem. I jak nieraz słuchałem czyichś historii to ciężko było w nie nie uwierzyć. Stąd moja niewiara nie jest absolutnie stuprocentowa.

Raczej tak, chociaż sam nigdy osobiście nie miałem  do czynienia z takimi bytami, to znam wielu ludzi, którzy mieli z nimi do czynienia i o tym opowiadali i byli tego świadkami i mieli to uwiecznione.

Nie przyjmuje złej energii z tego posta
Nie wypowiadam się na temat duchów, nie używam symboliki szatańskiej gdyż nie będzie wtedy życia wiecznego
Amen

Oczywiście że tak tylko trochę nie rozumiem dla czego naprzyklad zła energia (duchy) zostają po morderstwie na miejscu zamiast odejść

DrakoMalfoy może byli takimi sukinsynami za życia, że po śmierci też jeszcze chcą siać rozpierduchę

Obczaj to;

Dawno temu, w małej meksykańskiej wiosce żyła piękna Indianka, która miała parę nieślubnych dzieci. Pewnego razu spotkała młodego mężczyznę, który urzeczony jej urodą, zakochał się w niej, a ona w nim. Obiecał, że się z nią ożeni i stanie się ojcem dla jej dzieci. Jednak pewnego dnia wyjechał i już nigdy nie wrócił. Kiedy dziewczyna zrozumiała, że jej kochanek opuścił ją na zawsze, wpadła we wściekłość i postradała zmysły. W szale utopiła swoje dzieci w pobliskiej rzece. Gdy zdała sobie sprawę ze swojego czynu, popełniła samobójstwo. Ale jej dusza nigdy nie zaznała spokoju.

Teraz Llorona pojawia się w pobliżu rzeki jako duch z długimi włosami, ubrana na biało. Wygląda równie pięknie jak za życia. Oczarowani zjawą mężczyźni podążają za nią w ciemne, niebezpieczne miejsca, gdzie przeważnie tracą życie. Ludzie nazywają ją Płaczką, gdyż zawsze płacze, szlocha i krzyczy: "Gdzie jesteście moje dzieci?! Co z wami zrobiłam?!"1

Według Luisa Gonzalesa Obragona ubrana na biało, płacząca zjawa pojawiła się na ulicach Meksyku już w połowie XVI wieku. Słyszana była przeważnie w czasie pełni księżyca. Głośno płakała i szlochała, budząc mieszkańców miasta, po czym znikała w wodzie.2

Czytałem o tym i jakoś w tę opowiadankę nie potrafię uwierzyć. Traktuję to jako legendę i tyle.

Oglądałem o tym jakiś film i to jest prawda

Ja wierzę, uważam że w moim domu jest duch, jakaś siła nieczysta w pokoiku obok gdzie mieszkam. Temperatura w tym pokoju jest zawsze niższa niż w innych pokojach ok 16st. Kiedyś tam spałem to ledwo 2h a resztę czuwałem. Czułem się w tym pokoju źle

---

Można zobaczyć że zwierzęta często wyczuwają taka zła energie, patrzą się w miejsce które nic nie ma albo warczą w jedno miejsce bez powodu