Nazwy: ALD-52, ALD52, ALD, 1A-LSD, 1-A-LSD, 1-Acetyl-LSD, Dietyloamid kwasu 1-acetyl-lizergowego, Dietyloamid kwasu 1-acetyl-D-lizergowego, 1-Acetyl-N,N-dietylolizergamid, N-Acetyl-LSD, N^6-Acetyl-LSD, Acetyl-LSD

Wzór chemiczny: C22H27N3O2

Masa cząsteczkowa/molowa: 365,477 g•mol−1

Fałszywie i mylnie w języku potocznym było kiedyś również określane jako "Orange Sunshine" ("Pomarańczowe Światło Słoneczne") lub "Orange Sunshine ACID" ("Kwas Pomarańczowego Światła Słonecznego") lub "Orange Sunshine LSD" ("LSD Pomarańczowego Światła Słonecznego"), ale o tym za chwilę.






Historia: ALD-52, znany również jako 1-acetyl-LSD, to chemiczny rodzaj dietyloamidu kwasu lizergowego (LSD). Został pierwotnie odkryty przez Alberta Hofmanna (szwajcarskiego chemika, który jako pierwszy zsyntetyzował dietyloamid kwasu lizergowego (LSD) w 1938 roku i badał na sobie jego działanie psychodeliczne i odkrył je w 1943 roku), ale nie był szeroko badany aż do wzrostu popularności psychodelików w latach 60. XX wieku. Po raz pierwszy ALD-52 został otrzymany i zsyntetyzowany przez Alberta Hofmanna. ALD-52 został po raz pierwszy opisany w literaturze przez Alberta Hofmanna i współpracowników ze szwajcarskiego koncernu farmaceutycznego Sandoz w 1957 roku. ALD-52 zyskał rozgłos, gdy rzekomo był dystrybuowany jako LSD w latach 60. XX wieku pod znaną obecnie nazwą „Orange Sunshine”. Później twierdzenie to zostało obalone i w rzeczywistości wcale tak nie było, ale dzięki tej plotce substancja zdobyła rozgłos i zaczęła być badana. Kiedyś twierdzono, że LSD „Orange Sunshine”, bo tak je nazywano, rozprowadzane przez producentów LSD Tima Scully’ego i Nicka Sanda podczas tzw. "Lata Miłości" w 1967 roku w Stanach Zjednoczonych, to w rzeczywistości ALD-52, a nie LSD, ale okazało się to nieprawdą. Twierdzili tak sami Tim Scully i Nick Sand. Dokładniej rzecz ujmując, zostali zatrzymani przez organy ścigania w 1973 roku, a w tym samym roku obaj mężczyźni argumentowali przed sądem, że rozprowadzali ALD-52, a nie LSD i "Orange Sunshine" LSD rozprowadzone przed nich to było ALD-52, a nie LSD. Było to o tyle istotne, że ALD-52 nie była substancją kontrolowaną, a zatem technicznie rzecz biorąc, nie była nielegalna w przeciwieństwie do LSD. W rzeczywistości było to zwyczajne LSD sprzedawane pod taką oryginalną nazwą. Śledczy przetestowali próbkę rzekomego ALD-52, którą Nick Sand i Tim Scully dostarczyli im za pośrednictwem znajomego, która przypadkowo okazała się być LSD. Para została uznana za winną, w tym kłamstwa w sądzie, a Scully został skazany na 20 lat więzienia, podczas gdy Sand otrzymał wyrok 15 lat więzienia. Później, w latach 2000 i 2010, Sand i Scully publicznie przyznali, że nigdy nie produkowali ani nie dystrybuowali ALD-52 i że „Orange Sunshine” od początku było LSD. Ujawnili, że bezskutecznie kłamali przed sądem, próbując wykorzystać lukę prawną i uniknąć skazania i więzienia, czego żałują. Temat LSD „Orange Sunshine” został poruszony w filmie dokumentalnym The Sunshine Makers z 2015 roku autorstwa Cosmo Feildinga Mellena. Właściwości i skutki działania ALD-52 badano i opisywano pod koniec lat 50. i na początku lat 60. XX wieku. Mówi się, że nie jest jasne, czy ALD-52 kiedykolwiek był stosowany jako narkotyk rekreacyjny podobnie jak LSD w latach 60. XX wieku lub w kolejnych dekadach. ALD-52 po raz pierwszy z całą pewnością zidentyfikowano jako nową substancję psychoaktywną dopiero w 2016 roku. Związek ten jest kluczowym związkiem macierzystym i inspiracją dla proleków 1-acylosergamidu, takich jak 1P-LSD, opracowanych przez Lizard Labs i zaczęto je nazywać substancjami badawczymi w połowie lat 2010. Substancja obecnie występuje na rynku jako RC.

ALD-52 to psychodeliczna substancja psychoaktywna, psychodelik, pochodna ergoliny, prolek LSD i analog strukturalny LSD.

Chemia: ALD-52, znany również jako 1-acetylo-N, N-dietylo-lizergamid lub 1-acetylo-LSD (1A-LSD), to podstawiony lizergamid i 1-acylowa pochodna dietyloamidu kwasu lizergowego (LSD; N,N-dietylo-lizergamid), a dokładniej 1-acetylowy analog LSD. Zbadano i opisano stabilność chemiczną ALD-52. Opisano syntezę chemiczną ALD-52. Analogi strukturalne ALD-52 (1A-LSD) obejmują między innymi MLD-41 (1-metylo-LSD), OML-632 (1-hydroksymetylo-LSD), ALA-10 (1A-LAE), 1-formyl-LSD, 1P-LSD, 1cP-LSD, 1V-LSD, 1B-LSD, 1S-LSD, 1T-LSD, 1P-ETH-LAD i 1cP-AL-LAD.

Farmakodynamika: Substancja działa jako łatwo konwertowany prolek LSD i stąd ma bardzo podobne właściwości do LSD, w tym pod względem początku, czasu trwania i subiektywnych efektów psychodelicznych. Samo LSD działa jako nieselektywny agonista receptorów serotoninowych i dopaminowych, w tym receptora serotoninowego 5-HT2A, co pośredniczy w jego efektach halucynogennych.  ALD-52 to 1-acylosergamid, a konkretnie pochodna 1-acetylowa LSD i jest blisko spokrewniony z innymi prolekami LSD 1-acylosergamidu, takimi jak 1P-LSD, 1V-LSD i 1cP-LSD. Lek ma około 90 do 100% mocy LSD.

W swojej książce TiHKAL ("Tryptaminy, które poznałem i pokochałem"), Alexander Shulgin krótko omawia ALD-52, podając zakres dawek od 50 do 175 μg doustnie, nie wspominając o początku ani czasie trwania działania. W innych publikacjach podawał jednak zakres dawek od 100 do 200 μg doustnie. Shulgin opisał kilka różnych indywidualnych opisów efektów ALD-52. Jedno z opisów wykazało mniejsze zniekształcenia wizualne niż w przypadku LSD, pozornie mniejszy niepokój niż w przypadku LSD i że ALD-52 było nieco mniej silne niż LSD. Inne twierdziło, że było skuteczniejsze niż LSD w podnoszeniu ciśnienia krwi. Jedno z opisów nie pozwalało odróżnić ALD-52 od LSD. Według Shulgina, jeśli ALD-52 jest łatwo konwertowanym prolekiem LSD, to powinny być równoważne pod każdym względem (poza niewielką różnicą mocy).

Zbadano interakcje receptorów ALD-52 samego w sobie, nie jako proleku LSD. Lek ten wykazuje znacznie zmniejszone powinowactwo do receptorów serotoninowych 5-HT1A i 5-HT2A w porównaniu z samym LSD. Wykazywał również wyraźnie zmniejszoną siłę aktywacji i skuteczność w stosunku do receptora serotoninowego 5-HT2A w porównaniu z LSD, podczas gdy aktywność agonistyczna w stosunku do receptorów serotoninowych 5-HT2B i 5-HT2C została całkowicie utracona.

ALD-52 to łatwo przekształcany prolek LSD, a zatem ma podobną farmakologię do LSD. Potwierdzono to za pomocą enzymów wątrobowych u ludzi oraz u gryzoni.

ALD-52 poprzez swój metabolit LSD działa jako częściowy agonista większości podtypów receptorów serotoninowych, w tym receptorów 5-HT1A, 5-HT2A, 5-HT2B, 5-HT2C i 5-HT6. Można się również spodziewać, że będzie działać jako agonista receptorów dopaminowych, takich jak D2. Uważa się, że efekty psychodeliczne wynikają ze skuteczności ALD-52 w odniesieniu do podtypów receptorów 5-HT2A, 5-HT2C i 5-HT1A.

ALD-52, wraz z 1P-LSD i 1B-LSD, działa jako proleki LSD, choć nie jest jasne, czy jest w stanie wywierać własne działanie jako substancja macierzysta. Stwierdzono, że ALD-52 metabolizuje się do dwóch odrębnych metabolitów: N-deetylo-ALD-52 i N6-demetylo-ALD-52 (nor-ALD-52), oprócz swojego głównego metabolitu LSD. ALD-52 jest metabolizowany przez CYP3A4, który przeprowadza N6-deallylację. Dodatkowo, CYP2D6 bierze udział w procesie hydroksylacji.

Farmakokinetyka: Przebadano farmakokinetykę i metabolizm ALD-52 w badaniach przedklinicznych. Duży odsetek całkowitej dawki zarówno ALD-52, jak i 1P-LSD jest metabolizowany do LSD u gryzoni. Stężenia LSD we krwi po podaniu podskórnym u gryzoni są praktycznie identyczne po podaniu zarówno ALD-52 i 1P-LSD. Powstawanie LSD z ALD-52 można w dużym stopniu zablokować w ludzkim układzie enzymów wątrobowych in vitro za pomocą silnego inhibitora cytochromu P450, ketokonazolu, przy czym wydaje się, że enzym CYP3A4 jest odpowiedzialny za deacetylację ALD-52 do LSD.

Stan prawny: W znacznej większości krajów świata ALD-52 jest obecnie nielegalne i kontrolowane. W Kanadzie według stanu na 2025 rok ALD-52 nie jest substancją kontrolowaną.

Droga podania: doustnie

Dawkowanie: Dawkowanie tej substancji waha się w przedziale od 50 do 175 mikrogramów. ALD-52 jest zażywane tylko doustnie, najlepiej i zazwyczaj podjęzykowo w formie kartonika.

Czas działania:
Czas całkowity działania: 8-14 godzin
Początek działania: 20-40 minut
Narastanie działania substancji: 1-2 godziny
Szczyt działania: 3-5 godzin
Schodzenie substancji, zmniejszanie się działania substancji: 3-5 godzin
Skutki uboczne: 4-24 godziny

Efekty działania substancji: Są praktycznie takie same i identyczne, jak te po LSD, ale napiszę trochę na ten temat. No, więc stymulacja, pobudzenie, euforia, wzmocnienie analizy, zwiększenie libido, wzmocnienie emocji, zwiększone docenianie muzyki, śmierć ego, zastąpienie ego, poprawa skupienia, złudzenia, wiele strumieni myśli, Wzmocnienie kolorów, ulepszenie rozpoznawania wzorców, dryfowanie (topnienie, oddychanie, morfowanie i przepływanie), zmiana koloru, zniekształcenia percepcji głębi, zniekształcenia perspektywy, symetryczna powtarzalność tekstury, wzmocnienie duchowości, egzystencjalna samorealizacja, uczucie jedności i powiązania ze światem, tłumienie uprzedzeń osobistych, tłumienie pamięci, wzmocnienie osobistego znaczenia, Regresja osobowości, liczne i jednoczesne odczuwane emocje, poprawa podatności na sugestie, przyspieszenie myśli, dezorganizacja myśli, pętle myślowe, zniekształcenie czasu, czuwanie, bezsenność, déjà vu, napady śmiechu – mogą się one szczególnie nasilać podczas doświadczenia z ALD-52 podczas fazy narastania substancji, często skutkując napadami niekontrolowanego chichotu i śmiechu, które mogą utworzyć również pętlę sprzężenia zwrotnego w obecności innych osób, które również są pod wpływem, geometria wizualna, transformacje, halucynacje wewnętrzne (byty autonomiczne; scenerie, krajobrazy i scenerie; halucynacje perspektywiczne, scenariusze i fabuły) i halucynacje zewnętrzne (byty autonomiczne; scenerie, krajobrazy i krajobrazy; halucynacje perspektywiczne oraz scenariusze i fabuły).

Tolerancja i potencjał uzależniający: Chociaż nie przeprowadzono formalnych badań, uzasadnione jest założenie, że podobnie jak samo LSD, ALD-52 nie uzależnia, ani psychicznie ani fizycznie, a chęć jego zażycia może wręcz maleć wraz z jego zażywaniem. Tolerancja na działanie ALD-52 rozwija się niemal natychmiast po zażyciu. Następnie potrzeba około 5-7 dni, aby tolerancja zmniejszyła się o połowę, a powrót do poziomu wyjściowego (przy braku dalszego zażywania) zajmuje około 14 dni. ALD-52 wykazuje tolerancję krzyżową ze wszystkimi psychodelikami, co oznacza, że po zażyciu ALD-52 wszystkie psychodeliki będą miały zmniejszone działanie.

Interakcje: Nie należy łączyć ALD-52 z litem, marihuaną, stymulantami, SSRI i tramadolem. To są niebezpieczne interakcje substancji i nie wolno łączyć ALD-52 z tymi substancjami.

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/ALD-52
https://psychonautwiki.org/wiki/ALD-52

Substancja jest obecnie dostępna w sprzedaży na rynku. Substancja występuje na rynku w postaci chlorowodorku na pewno, ale jako, że jest to pochodna LSD, a synteza lizergamidów to bardzo długotrwały i skomplikowany proces, moc lizergamidów jest ogromna, a ich dawkowanie jest bardzo małe, to w tej formie cena substancji jest bardzo wysoka, wręcz zabójcza, bo substancja jest sprzedawana na gramy. No i przy tym jeszcze jedyna sensowna forma pochodnej LSD na rynku to nasączone pochodną LSD kartoniki, które potem można sobie podać pod język i jakby to kupić, to trzeba by to potem przygotować do takiej formy, co w warunkach domowych i amatorskich na podstawie otrzymanego prochu byłoby raczej niewykonalne i nie dałoby się tego zażywać. W takiej formie surowej i nieprzerobionej substancja nie nadaje się zupełnie do spożycia, bo nie ma tego, jak aż tak precyzyjnie dawkować w warunkach domowych i amatorskich.

W każdym bądź razie substancja jest obecnie dostępna na rynku RC i można ją kupić. Występuje na nim w postaci chlorowodorku i jest sprzedawana na gramy, a w innych formach, np. w kartonikach nasączonych ALD-52 zapewne substancja też występuje na rynku i można ją też w takiej formie kupić.