Nazwa: Paroksetyna

Wzór sumaryczny: C19H20FNO3

Masa molowa: 329,37 g/mol

Paroksetyna to lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Paroksetyna to silny lek przeciwdepresyjny z grupy SSRI, stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych (fobie, lęk uogólniony), obsesyjno-kompulsyjnych (nerwica natręctw), natręctw myślowych,  i czynnościowych oraz stresu pourazowego (PTSD). Zwiększa poziom serotoniny w mózgu, poprawiając nastrój i zmniejszając lęk. Dostępna jest wyłącznie na receptę. Paroksetyna jest powszechnie uznawana za najsilniejszy lek z grupy SSRI pod względem siły hamowania wychwytu zwrotnego serotoniny, charakteryzujący się wysoką skutecznością, ale też częstszymi efektami ubocznymi.  Paroksetyna (np. Seroxat) to najsilniejszy lek z grupy SSRI, często stosowany w ciężkich zaburzeniach lękowych i depresji. Może powodować większą sedację i skutki uboczne niż inne SSRI i zazwyczaj faktycznie je powoduje. Została wprowadzona na rynek w 1990 przez koncern farmaceutyczny SmithKline Beecham.

Mechanizm działania: Paroksetyna działa poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny (5-HT) w synapsach nerwowych. Jest uznawana za najsilniejszy lek z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), co oznacza, że wykazuje bardzo wysokie powinowactwo do transportera serotoniny (SERT), co prowadzi do znacznego zwiększenia jej poziomu w mózgu. Według modelu biologicznego objawy depresji mogą być spowodowane obniżeniem poziomu monoamin biogenicznych (głównie noradrenaliny) lub zmianą czułości receptorów noradrenaliny i serotoniny. Paroksetyna jest najsilniejszym i jednym z najbardziej wybiórczych i selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (5-hydroksytryptaminy), czyli SSRI. Wydłuża ona czas działania serotoniny w szczelinie synaptycznej, nasila i przedłuża efekty pobudzenia przez nią postsynaptycznych receptorów serotoninergicznych 5-HT2A, 5-HT2C, 5-HT3 i 5-HT4. Efektem zwiększenia pobudliwości w układzie serotoninergicznym jest ogólna poprawa nastroju, która pojawia się po kilkunastu dniach stosowania leku. Najbardziej selektywnym wobec serotoniny SSRI jest escitalopram i też bardzo silnym wobec serotoniny, wobec siły hamowania wychwytu zwrotnego serotoniny, jednym z najsilniejszych, ale nie tak silnym jak paroksetyna. 

Wszystkie leki z grupy SSRI wywierają swe podstawowe działanie na układ serotonergiczny, zarówno mózgu, jak i narządów obwodowych, a spowodowany przez nie wzrost stężenia serotoniny w odpowiednich miejscach w mózgu jest odpowiedzialny za ich działanie terapeutyczne. Wśród leków grupy SSRI transporter serotoniny najsilniej hamuje paroksetyna, następnie citalopram (2,5 raza słabiej w tej samej dawce), fluwoksamina i sertralina (ok. 6 razy słabiej) oraz fluoksetyna (ponad 20 razy słabiej). Natomiast największą selektywność hamowania transportera serotoniny w odniesieniu do transportera noradrenaliny wykazuje citalopram, następnie sertralina (5 razy słabiej), fluwoksamina i paroksetyna (ok. 8 razy słabiej) oraz fluoksetyna (ok. 70 razy słabiej).

Wskazania: Lek jest stosowany w leczeniu zaburzeń depresyjnych, depresyjno-lękowych, obsesyjno-kompulsyjnych, zespołu lęku panicznego z agorafobią lub bez agorafobii, fobii społecznej, zespołu lęku uogólnionego. Paroksetyna znajduje zastosowanie także w podtrzymywaniu remisji tych schorzeń. Paroksetyna jest stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych o średnim nasileniu i ciężkim nasileniu, także z objawami lęku. Jest lekiem bezpiecznym stosowanym w depresji u ludzi w wieku podeszłym.

Dawkowanie: Lek zazwyczaj przyjmuje się raz dziennie, rano, podczas posiłku. Zalecana dawka w depresji to zazwyczaj 20 mg na dobę, a w zaburzeniach lękowych dawkę ustala lekarz (może być modyfikowana). Poprawa stanu zdrowia często następuje po 2-3 tygodniach, ale pełny efekt terapeutyczny może wymagać dłuższego czasu. Maksymalna dopuszczalna dawka dobowa paroksetyny to 60 mg. Początkową dawkę 20 mg można stopniowo zwiększać, np. do 40 mg i 60 mg, jeżeli jest taka potrzeba.

Działania niepożądane: Potencjalne działania niepożądane leku to nudności, zawroty głowy, wzmożona potliwość, osłabienie libido, problemy z osiągnięciem erekcji, opóźniona ejakulacja, spłycenie snu, zaburzenia snu (koszmary, bezsenność), wymioty, suchość w ustach, nadmierna potliwość, brak apetytu, drżenie, senność, bóle głowy, obniżenie progu drgawkowego, lęki, pobudzenie, niekiedy podwyższenie poziomu prolaktyny. Możliwe jest również wystąpienie przetrwałych zaburzeń seksualnych (PSSD). Efekty te występują przy paroksetynie częściej i są silniejsze i bardziej dotkliwe niż przy innych SSRI, bo paroksetyna to najsilniejsze SSRI.

Interakcje: Jednoczesne podawanie paroksetyny i leków serotoninergicznych (w tym inhibitorów MAO, L-tryptofanu, tryptanów, tramadolu, linezolidu, leków z grupy SSRI, soli litu i preparatów zawierających ziele lub ekstrakty dziurawca) może prowadzić do wystąpienia objawów związanych z zespołem serotoninowym. Wymagana jest ścisła kontrola i zachowanie ostrożności podczas skojarzonego leczenia paroksetyną i tymi lekami.  Zalecana jest ostrożność u pacjentów stosujących leki z grupy SSRI z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub zwiększającymi ryzyko krwawienia (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne – klozapina, fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy, NLPZ, inhibitory COX-2).

Przeciwwskazania: Przeciwskazaniem jest nadwrażliwość na paroksetynę lub pozostałe składniki preparatu. Paroksetyna jest przeciwwskazana do jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO. Leczenie paroksetyną może być rozpoczęte po 2 tygodniach od zakończenia stosowania nieodwracalnych inhibitorów MAO, lub co najmniej po 24 godzinach od zakończenia stosowania odwracalnych inhibitorów MAO, np. moklobemidu. Nie należy rozpoczynać leczenia inhibitorami MAO przed upływem co najmniej 1 tygodnia od przerwania leczenia paroksetyną. Nie należy stosować paroksetyny jednocześnie z tiorydazyną. Nie należy stosować paroksetyny jednocześnie z inhibitorami MAO.

Środki ostrożności: Paroksetyny nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu obserwowanego w badaniach klinicznych zwiększonego ryzyka zachowań samobójczych i wrogości podczas stosowania leku w tej grupie wiekowej. Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samouszkodzeń i samobójstwa, ryzyko to utrzymuje się do czasu wystąpienia wyraźnej remisji – w przypadku braku poprawy w pierwszych lub następnych tygodniach leczenia, pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą aż do czasu, kiedy wystąpi poprawa.Podczas leczenia pacjentów z innymi niż depresja zaburzeniami psychicznymi, należy zachować podobne środki ostrożności jak w przypadku leczenia pacjentów z epizodem depresji. Pacjenci z dużym ryzykiem wystąpienia myśli i prób samobójczych, z zachowaniami lub myślami samobójczymi w wywiadzie, lub ci, którzy przed rozpoczęciem terapii wykazywali znacznego stopnia nasilenie myśli samobójczych, powinni podczas leczenia pozostawać pod ścisłą kontrolą. Wśród młodych dorosłych pacjentów w wieku 18-29 lat występuje możliwość zwiększonego ryzyka zachowań związanych z samobójstwem – osoby te podczas leczenia powinny pozostawać pod ścisłą kontrolą. Z powodu ryzyka wystąpienia zespołu serotoninowego nie należy stosować paroksetyny w leczeniu skojarzonym z prekursorami serotoniny (np. L-tryptofan, oksytryptan). Należy zachować ostrożność podczas stosowania paroksetyny u pacjentów z manią w wywiadzie. Należy przerwać leczenie preparatem w przypadku wystąpienia epizodu manii. Zalecana jest ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub niewydolnością wątroby, z cukrzycą, padaczką, z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub jaskrą w wywiadzie, z zaburzeniami serca, u pacjentów z ryzykiem wystąpienia hiponatremii, np. z powodu jednocześnie stosowanych leków i marskości. Doświadczenie kliniczne dotyczące równoczesnego stosowania preparatu i leczenia elektrowstrząsami jest bardzo małe. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków z grupy SSRI z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, lekami wpływającymi na czynność płytek krwi lub innymi lekami zwiększającymi ryzyko krwawienia (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne – klozapina, fenotiazyny, większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy, NLPZ, inhibitory COX-2), jak również u pacjentów z krwawieniami w wywiadzie lub stanami, które predysponują do wystąpienia krwawienia. Należy zachować ostrożność u osób z padaczką, chorobami serca, jaskrą lub krwawieniami. Leku nie wolno nagle odstawiać ze względu na ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych (zawroty głowy, zaburzenia czucia, lęk).

Uwagi: Leku nie należy odstawiać nagle – zaleca się stopniowe zmniejszanie dawek lub wydłużanie odstępu między nimi. W przeprowadzonych badaniach klinicznych stosowano schemat stopniowego odstawiania leku, w którym zmniejszano dobową dawkę leku co tydzień o 10 mg. Wystąpienie niektórych z objawów ubocznych podczas stosowania leku stwarza niebezpieczeństwo w związku z prowadzeniem i używaniem urządzeń mechanicznych. Podczas stosowania leku nie należy spożywać alkoholu.

Postacie handlowe:

• Apo-Parox 20 – tabletki powlekane
  
• Arketis – tabletki
  
• Deprozel 20 mg – tabletki powlekane
  
• Dropax – krople
  
• ParoGen – tabletki powlekane
  
• Paroxetine Aurobindo – tabletki powlekane
  
• Paroxetine Teva – tabletki powlekane
  
• Paroxinor – tabletki powlekane
  
• Paxeratio – tabletki powlekane
  
• Paxtin 20 – tabletki powlekane
  
• Paxtin 40 – tabletki powlekane
  
• Rexetin – tabletki powlekane
  
• Serestill – krople
  
• Seroxat – lek oryginalny – tabletki powlekane, zawiesina
  
• Xetanor 20 mg – tabletki powlekane
  
• Xetanor 30 mg – tabletki powlekane
  

Źródła:
https://www.doz.pl/leki/w937-paroksetyna
https://www.mp.pl/pacjent/leki/subst.html?id=645
https://leki.pl/poradnik/sertralina-czy-...0synapsach.
https://www.drmax.pl/substancje/paroksetyna
https://www.i-apteka.pl/tra-pol-13446005...azowego%2C
http://chpl.com.pl/data_files/2012-10-19..._clean.pdf
https://leki.pl/z/paroksetyna/dzialania-...4%99kowych.
https://www.medme.pl/artykuly/paroksetyn...87130.html
https://receptomat.pl/lek/de/parogen/czy...psychiczne.
https://gemini.pl/paroxetine-aurovitas-p...p170785-rx
https://narkopedia.org/Paroksetyna
https://pl.wikipedia.org/wiki/Selektywne...serotoniny
https://pl.wikipedia.org/wiki/PSSD
https://psychonautwiki.org/wiki/Selectiv..._inhibitor
https://en.wikipedia.org/wiki/Selective_..._inhibitor
https://en.wikipedia.org/wiki/Paroxetine

Paroksetyna dostępna jest wyłącznie na receptę. Jest to lek dostępny w aptekach na receptę lekarską.

Kiedy tylko słyszę tą nazwę, to bierze mnie na wymioty.
Nawet nie czytając wątku mogę powiedzieć, że jest to ścierwo wypisywane, kiedy pozostałe SSRI nie działają.
Serdecznie zachęcam do łykania tego gówna, jeśli chcecie zrobić sobie reset ustawień emocjonalnych, stracić libido, roztyć się jak świnia i stać się zamuleńcem, jak benzowrak w ciągu na 20mg/d klona.

Koszmarny "lek". Dostałem to wiele lat temu od jednego konowała, który po 10 minutach widzenia mnie, stwierdził że to będzie najlepsze, co można zrobić, szczególnie że nigdy wcześniej nie przyjmowałem żadnych innych antydepresantów. Ja to brałem, bo również się nie popisałem inteligencją, a poza tym to byłem gówniarzem. Tak pomogło, że prawie się na tym zajebałem.

Dobrze, ż w porę pierdolnąłem tego lekarza (nie dosłownie) w kąt i odstawiłem to. To był bardzo dobry wybór, nie mam wątpliwości. Aby odstawienie nie było aż taką gehenną, to postanowiłem sobie ulżyć klonazolamem, co przerodziło się w ponad roczny ciąg na klonazolamie. Czy to był też dobry wybór, to można dyskutować, ale z tego co pamiętam, to bawiłem się świetnie.

Tak, tak. "Z tego co pamiętasz" po Klonazolamie, kogo chcesz oszukać niuniu? Klonazolam się bierze, żeby zapomnieć