W ciagu dwudziestu lat tylko raz kogoś uderzyłem,  w obronie własnej,  gość w pracy ewidentnie przekroczył granicę.
Tak jak stał, dostał liścia. Przy wszystkich. 
Nie byłem z tego dumny, leżało mi to na sercu cholernie ale wiedziałem,  że  zachowałem się słusznie.
Od tamtego czasu mija prawie rok i gosc ani razu już  wiecej mnie nie prowokował, szanuje moje granice, widzimy się na codzień, gadamy normalnie.
Jeśli sytuacja jest klarowna, gdzie dawałem znaki aby tego nie robił a mimo to atakował mnie dalej, to tak, jeden szybki płaski rozwiązuje sytuację.

Samej przemocy jako takiej nie uznaję,  tylko w ostateczności,  w obronie własnej i własnych granic.
Uważam,  że lepiej odejść,  święty spokój jest bezcenny.