Nie jestem wielką fanką benzo czy tym podobnych. Owszem, zdarza się wziąć doraźnie hydroksyzynę czy etizolam, ale robię to dopiero w ostateczności 


Generalnie ze snem nie mam obecnie najmniejszego problemu. Kiedyś o jakimkolwiek spaniu, nawet po 3-dniowym melanżu, nie było w ogóle mowy o pójściu spać.


Po sobie zauważyłam, że zmiana nastawienia do odpoczynku, to jest to, na co wcześniej byłam zbyt głupia    dlatego po prostu nauczyłam się "słuchać" własnego ciała. Jestem zmęczona w połowie ćpania, bo to nie jest mój dzień - chowam resztę towaru, nie wpierdalam na siłę, tylko się kładę. 

Ale mam jeszcze kilka rzeczy, które robię, by pozwolić sobie na regenerujący sen:

* leżąc już pod kołdrą, wyobrażam sobie, że się zapadam w wielką, pachnącą i niewyobrażalnie miękką poduchę lub pierzynę - skupiam się na tym wyobrażeniu, czuję jak moje kończyny (zaczynając od stóp) stopniowo i po kolei się jakby hmm.. odłączają, miękną - ta metoda pozwala na rozluźnienie i przygotowanie swojego ciała na sen. Mnie pomaga zawsze, choć na początku wydawało mi się głupie i banalne. Taaa.. tak banalne, żepo prostu mi to nie wychodziło, bo się nie przykładałam i nie potrafiłam się porządnie skupić


- zmuszam się do zjedzenia gorącego posiłku  (najlepiej zupy), bo ileż to razy miałam tak, że czułam się przetyrana, ale nie mogłam zasnąć, bo żołądek od dłuższego czasu nie widział żarcia


- piję melisę z 2 torebek 


- czasem ratuję się hydroksyzyną lub Extraspasminą (naprawdę daje radę mimo tego, że te tabsy są tylko i wyłącznie na bazie ziół)


- nie wiercę się na łóżku w nieskończoność, skoro np. od dłuższej chwili nie mogę zasnąć, bo wiadomo, frustracja rośnie, a nadzieja na spanko znika w mig. A bo to do pracy na rano, ile to jeszcze godzin snu mi zostało, aaaa czy ja się wyśpię w ogóle, aaaa jak się nie wyśpię, to jaki mam plan B, i tak dalej, i tak dalej.. Przestałam po prostu wywierać na sobie presję i zmuszać się do spania, skoro organizm nie jest jeszcze gotowy. I najlepsze jest to, że to wrzucenie na luz przyszło mi tak naturalnie, a za każdym razem, kiedy w myślach powiem do siebie: "Ej, weeeeeź już przestań - bycie niewyspanym to nie jest koniec świata. Bywało gorzej i ogarnęłaś", to trafia to do mnie niemalże od razu i nie było jeszcze takiego przypadku, by ta myśl na mnie nie zadziałała. Po prostu muszę mieć wyjebane na to i wtedy zasypiam dość szybko