W moim przypadku odpowiedź jest dość oczywista:

Opioidów.

Czeslawo 

Miałem z nimi bardzo pobieżną styczność i gwarantuję Ci, że nic nie straciłeś - doświadczenie jest bardzo "płytkie" i jednowymiarowe. Parę moich znajomych wpadło w ten szajs i nie ma parszywszego odcienia uzależnienia od narkotyków niż opiodowe. Jedyne czego żałuję to że nie poeksperymentowałem z obniżonymi progami bólu, ale no też nie chciałem przypadkiem zrobić sobie poważnej krzywdy, głupio się bawiąc.

Ciezko u mnie stwierdzić czy czegoś nie zażyje, troche nie wierzyłem w ta chorobę dwubiegunowa, ale kilka miesięcy jest wszystko git, zero jakiś odchyleń, ale przyjdzie ten czas i jestem odwrócona wersja samego siebie. Jak nic nie zażywam ciągnie mnie do e-papierosow. Rzuciłem to 1.5roku temu ale jak nic nie zażywam to często szukam zamienników. Jak bym rzucił to w pizdu to pewnie zaraz znajdę coś innego

Niestety, takie są realia uzależnienia, że zazwyczaj się zastępuje jeden nałóg innym - gorzej jak dochodzi do krzyżowego. Zatem w czasach większych głodów z intencją bycia czystym mimo wszystko, już mniejszym złem jest zaopatrywanie się w nikotynę, słodycze i oddawać się tego typu mniej szkodliwym nawykom.

Kiedyś miałem granicę piko, alfa, opiody etc. po czasie tego typu bariery znikają - mierne pocieszenie jest takie, że nie ciągnie mnie do tych substancji tak jak do klasycznych dronów, czy hexa.

Mnie zawsze zaczyna ciągnąć po 2-3 tygodnia bycia trzeźwym, czuje się wtedy dobrze i zaczynam myśleć innymi torami.

Dokładnie tak samo u mnie - po przegięciu z ekscesami te parę tygodni wystarczają, aby odzyskać trochę sił, aby myśleć o powtórce z rozrywki, ale nie na tyle dużo, aby szukać zdrowszych alternatyw. 


O irionio bliźniaczy mechanizm występuje u osób z silną depresją połączoną z tendencjami samobójczymi. Kiedy przeżywają silny depresyjny epizod nie mają siły się zabić, ale po jakimś czasie leczenia odzyskują wystarczająco dużo woli, aby spróbować skończyć z żywotem.

Biorę leki antydepresyjne, więc niewykluczone że ja posiadam. Psychiatra powie tak, ludzie wokół powiedza że wymyślasz i uzalasz się nad samym sobą

Czeslawo 

Miałem z nimi bardzo pobieżną styczność i gwarantuję Ci, że nic nie straciłeś - doświadczenie jest bardzo "płytkie" i jednowymiarowe. Parę moich znajomych wpadło w ten szajs i nie ma parszywszego odcienia uzależnienia od narkotyków niż opiodowe. Jedyne czego żałuję to że nie poeksperymentowałem z obniżonymi progami bólu, ale no też nie chciałem przypadkiem zrobić sobie poważnej krzywdy, głupio się bawiąc.

Niestety kilku moich znajomych właśnie przez opio „wącha kwiatki od spodu”…

Cholerne gówno.

bieluń dziędzierzawa

Niestety, takie "hobby" sobie wybraliśmy, że albo się zawczasu przestaje, albo się uczy umiaru, albo kończy się w grobie... a z opiodami jest najgorzej. Plus jest taki, że przynajmniej u nas nie panuje moda na wrzucenie do wszystkiego fenta i chuj z klientem.