Podsyłam link do ciekawego video esseju, który trochę zbiega się z tematem. Dotyczy potencjalnego używania substancji psychodelicznych przez wczesnych chrześcijan. Dobrze, ten kontrowersyjny w świecie naukowym pomysł, ujął twórca, że są to tylko wstępne i nie do końca obiektywne teorie, ale równocześnie ukazuje skąd one mogły się wziąć i jak je dyskredytowano. Na mój gust celem tego typu badań nie jest żelazna odpowiedź na to czy "brali", czy nie (nawet przez względ bardzo małej ilości potrzebnego materiału archeologicznego), lecz raczej wzbudzenie w nas refleksji. Refleksji, która może prowadzić nas do reinterpretacja dogmatów religijnych, tudzież naszego prywatnego przeżywania wiary albo po prostu jako ciekawostka na imprezy.

https://youtu.be/gogKnZPvdwA?feature=shared

Na mój gust branie i bycie wierzącym nie jest ze sobą wewnętrznie sprzeczne, ale głównym czynnikiem jest rodzaj substancji. Dysocjanty i psychodeliki mogą rzeczywiście pogłębić duchowość a ikoniczne DMT wręcz pozwala doświadczyć w jakiś sposób "absolutu". Natomiast stimy... no są już raczej w szarej strefie moralności religijnej. Do tego dochodzi kwestia, że ten czarny rynek jest brutalny, my zazwyczaj nie doświadczamy tego (chyba, że ktoś wisi pieniądze etc.), ale kupując dragi napędzamy przemoc, cierpienie i czynimy w malutkim stopniu biznes, który prowadzi do tragedii uzależnienia, bardziej lukratywnym. Zatem odpowiedź jest jak zwykle złożona, wedle mojej znajomości chrześcijaństwa intencja odgrywa dużą rolę a tę tylko my sami znamy.

Zaznaczę tylko, że jestem agnostykiem (trochę czytałem o teologii), zatem brałbym moje wykłady z dystansem.